Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Kartoteka - "Kartoteka" jako nowy typ dramatu

"Kartoteka" Tadeusza Różewicza to dramat nowatorski, zrywający z wieloma zasadami, jakie przez wieki obowiązywały w tej formie literackiej, zarówno pod względem tematycznym, jak i formalnym. Opowiada o pokoleniu Kolumbów, ludzi, których młodość przypadła na czasy Drugiej Wojny Światowej. Doświadczenia związane z wojną i powojenną rekonstrukcją wpłynęły na ich osobowość, doprowadzając do jej dezintegracji, utraty wiary we wszystkie wartości i naznaczyły ich całe życie.

Już kreacja głównego bohatera utworu jest bardzo nietypowa. Postać ta jest bezimienna, bądź posiada wiele imion. Raz jest to Piotrek, innym razem Stasiu, jeszcze innym Kazimierz. To człowiek bez twarzy, pozbawiony jakichkolwiek cech fizycznych, które odróżniałyby go od innych ludzi. Jego wiek jest bliżej nieznany, i nie można precyzyjnie określić, jaki wykonuje zawód. Przez większość czasu trwania utworu bohater leży w łóżku w swoim pokoju, nie dokonuje żadnych znaczących czynów, życie płynie obok niego. Jest świadomie wycofany z rzeczywistości i sam nic jej nie ma do zaoferowania, ponieważ jest pusty, nie prezentuje sobą żadnych wartości. To antybohater. Taka kreacja jest nietypowa, przez wieki bohaterami byli ludzie zindywidualizowani, o określonych cechach osobowości i wyglądu.

Akcja dramatu jest także nietypowa. Między poszczególnymi wydarzeniami nie ma wyraźnego związku przyczynowo-skutkowego, są one ułożone niechronologicznie, przypadkowo. W akcji nie występuje żaden punkt kulminacyjny. Następujące po sobie obrazy trudno nazwać wydarzeniami, są to rozmowy, które odbywają się w jednej scenerii, pokoju bohatera, chociaż czasem nabiera ona cech innych miejsc, np. kawiarni, ulicy. Dramat posiada otwartą formę, czego najlepszym dowodem jest to, że ponad trzydzieści lat